In de afgelopen maand ben ik gevallen voor het land, haar cultuur en religie. Het is prachtig. Maar Vietnam heeft ook haar eigenaardigheden die ik maar moeilijk kan begrijpen. Hier een lijstje van 13:

1. Vroege vogels
We hadden een etentje met Miss Hanh. Een enorm energieke en positieve vrouw. Tegen een uur of 22.00 begonnen ik en Eva een beetje te gapen. ‘Are you tired?!’ vroeg Miss Hanh. ‘A bit, we had several projects today’ antwoorden we. Miss Hanh begon te lachen, ‘Vietnamese people are never tired! We start working at 5 in te morning every day’ zei ze.

Miss Hanh had echt gelijk. Toen we deze week om 05.00 de straat op gingen, voor de zonsopgang, was het Vietnamese leven al begonnen. Op elke hoek van de straat waren kleine groepjes Vietnamezen bezig met een work out.

​

​
​​Mijn mond viel open van verbazing toen ik dit zag en hoorde. Als je mij om 05.00 wekt, dan ben ik zeker niet aanspreekbaar tot 12.00. En als je mij wekt om 05.00 en me meesleurt voor ‘oeh-a ochtendgymnastiek, oeh-a lekker fanatiek’ dan ben ik de rest van de dag niet aanspreekbaar en ik schiet je neer.

‘But how can you still be so happy at 22.00? You started at 05.00?!’ vroegen we verontwaardigd. ‘You have to be happy! We have to stay positive every day, otherwise we can’t work’.  

2. Goede combo 
In Vietnam is onwijs veel fruit verkrijgbaar. De markten liggen vol met watermeloenen, bananen, appels, sinaasappels, papaya’s, dragon fruit en ga maar door. Als Vietnamezen een fruitschaal maken, serveren ze daar altijd een schaaltje met zout en peper bij. Eerst dippen ze het stukje mango in de zout en peper en dan eten ze het op. Voor watermeloen gebruiken ze een combinatie met sojasaus. Zie het als een nieuwe leuke variant voor een lichte snack #fitgirl #healthy #quinoameisje #leukvoorinsta #happylifestyle #tipvoorfajah’sboek.

3. Whitener is the new bronzer
Elke zomer kost het mij veel moeite om een gezond kleurtje te creëren op mijn tere albino huidje. Wat is het feest als iemand zegt: ‘Je bent wel wat verkleurd El!’  Daar waar wij euro’s uitgeven aan de zonnebank & bronzers  en ons vrijwillig laten verbranden op het strand, daar geven Vietnamezen hun Vietnamese Dong (Vietnamees geld) uit aan whiteners en betreden zij de scooter compleet bedekt in 30 graden. Ze dragen een lange broek en vest,  ze hebben handschoenen aan en dragen sokken in de slippers. Ze bedekken hun gezicht met een groot mondkapje en maken de outfit af met een fancy zonnebril. Alles om te voorkomen dat ze ook maar ietwat verkleuren. Met name voor vrouwen leeft hier het schoonheidsideaal om ‘wit’ te zijn. Onbegrijpelijk, wat zou ik graag zo’n mooi Vietnamees huidje  willen hebben. 

4. ‘Even wuiven misschien’
Wanneer maak je de dag van een Vietnamees goed? Vietnamezen krijgen vaak een lach op hun gezicht als ze een westerling op een fiets voorbij zien komen: ‘HELLO! HELLO!’ Als heuze VIP’s paraderen wij over de straten van Can Tho. Soms porren de ouders hun kinderen in de zij als wij langs komen lopen of fietsen, zo van: ‘even wuiven misschien?’ En na de por van moeders gaat het kinderhandje omhoog en begint het enthousiast naar ons te zwaaien. Tja, het is maar waar je blij van wordt. Ik loop op vakantie liever een groter rondje om mijn mede-westerling heen om ze te ontwijken.

5. Ome Ho
Eva vertelde me dat Vietnamezen hun voormalig leider, Ho Chi Minh, ookwel Ome Ho noemen. Zo hebben de Vietnamezen Ome Ho, zo hebben wij onze Willy en Max.

6. Vietnamese communicatie
De Vietnamese taal is niet te verstaan. In geen enkel opzicht lijkt het op het Nederlands. Het enigste wat overeenkomt is het alfabet. 

In de Vietnamese taal is de toonhoogte waarmee je elk woord uitspreekt enorm van belang. Een woord kan op vijf verschillende manieren worden uitgesproken en heeft dan dus vijf verschillende betekenissen. In Nederland verhef je enkel je stem als je enorm enthousiast bent of knallende ruzie hebt. Toen ik hier net was, had ik het idee dat elke Vietnamees ruzie aan het maken was en op het punt stond de ander te gaan slaan. Door het gebruik van de verschillende toonhoogtes klinkt de taal soms heel vijandig, vergelijkbaar met het geluid van ruziende katten.

7. Linkshandigheid
Linkshandigheid bestaat niet in Vietnam. Het wordt op de basisschool afgeleerd, net als vroeger in Nederland. Als linkshandige vind ik dit complete onzin. ‘But why aren’t the Vietnamese people left-handed?’ vroeg ik aan Phuong, ‘It is just weird, it’s unusual if you’re left-handed. We just have to learn to write with our right hand’, ‘But why? Is it bad to be left-handed?’, ‘Vietnamese people believe that you are stubborn if you are left-handed’. Toen Phuong mij dat antwoord gaf begon ik een beetje te grinniken, ‘oh that makes sense!’ 😁.

In Can Tho geven we les aan verschillende groepen, zowel jong als oud. In elke klas werd opgemerkt dat ik linkshandig was toen ik op het bord schreef. De kinderen uit de charity class begonnen spontaan allemaal met hun linkerhand te schrijven. Ik liet dat maar even gebeuren.

8. Chickens are you ready?!
De komende week staat in het teken van Tet. Tet is dé feestdag van Vietnam. Tijdens Tet vieren Vietnamezen het nieuwe jaar volgens hun eigen traditionele kalender. Normaliter wordt de ‘gebruikelijke’ kalender aangehouden en op 31 december vieren de Vietnamezen ook ‘ons’ nieuwjaar. Echter, aan Tet wordt veel meer waarde gehecht en wordt het veel grootser aangepakt. In de week van Tet staat Vietnam op z’n kop. Huizen worden schoongemaakt, Vietnamezen gaan naar de kapper en elke familie komt bijeen. Er wordt gegeten en gedronken. De straten zijn versiert met bloemen en lichtjes. Het is vergelijkbaar met kerst in Amerika.

Volgens de Vietnamese kalender staat elk nieuwe jaar in het teken van een dier. Het jaar 2017 is het jaar van de kip.

 Toen we een cafe sua dronken bij mister Huu vertelde hij ons over het jaar van de kip. ‘What does the year of the chicken mean?’ vroegen we hem. De kip heeft twee kanten: De kip kan positief zijn voor dit jaar, ‘like an enlightened star’, het zou symbool staan voor harmonie en vriendschap. Anderzijds kunnen kippen ook fel zijn en pikken, dat is de negatieve kant van de kip. ‘Maybe the negative side of the chicken could have something to do with the furture of America and China’ speculeerde mister Huu.

9. Twee vingers en peace
Het is welbekend, een cliché over de Aziaten, zodra de camera verschijnt lach je op je allermooist en hou je je wijs- en middelvinger in de lucht. In Nederland poseren we vaak lekker nonchi met ons drankje of doen we ‘lekker spontaan’, hier geen pose zonder het peace teken.

10. Selfie-stick
De peace foto wordt 9 van de 10 keer gemaakt met, natuurlijk, de selfie-stick. Deze kon niet ontbreken in dit lijstje.

11. Karaoke, serious business
Een aantal dagen geleden zijn we beland in Karaoke paradise! Een onwijs groot gebouw enkel en alleen bedoeld voor de karaoke. We hadden een groep jonge locals ontmoet en zij nodigden ons uit om karaoke met ze te zingen. Fantastisch! We hadden een eigen kamer, een televisie, bier en twee microfoons: Het feest was aan. 

Karaoke wordt hier ontzettend serieus genomen. In concentratie wordt er gezongen en gedanst, echt heel leuk om te zien. Als er even vals wordt gezongen, is dat prima en er worden geen opmerkingen over gemaakt.
In Nederland is karaoke vaak een ongemakkelijke bedoeling. Je eindigt enkel en alleen met de microfoon in je hand als je jezelf goed wat moed hebt ingedronken en denkt: ‘krijg toch allemoal de kolere’ (he Liek 😁).

​12. Meer personeel dan gasten
‘Een tafeltje voor drie graag’. Een meisje, met maatje 28, glimlachte naar ons en liep met ons mee. Op onze weg naar de tafel toe sloten nog twee andere personeelsleden aan, dit was natuurlijk erg noodzakelijk. Toen we zaten, pakte er een de stoel voor onze tassen. De ander gaf de menu kaart en de derde ging rennend onze drankjes halen (want de stress was hoog). Toen we de kaart bekeken stonden er ondertussen 7 personeelsleden om de tafel heen. Het was onmogelijk om deze klus alleen te klaren. Nadat de het eten was geserveerd ging het personeel uitgeput aan de kant zitten om te wachten op nieuwe gasten.

13. Một, hai, ba.. YO!!
Mijn favoriet! Vietnamezen proosten niet een keer met elkaar. Vietnamezen proosten om het kwartier met een enorm veel enthousiasme: Một, hai, ba… YO!! Op de aankomende weken dan maar!